Alternative life – muzyka, ciuchy i tatuaże

Przeglądasz archiwa podpisane " Historia marek".

Dickies Williamson – długo historia …

25 maja 2014 in Marki, Moda

 

Williamson – Dicke, historia Dickies Workwear

 

Historia Dickies – początek:

Marka Dickies Workwear uważana jest za numer 1 na świecie w produkcji odzieży roboczej, działa już od 1922 roku. Życie marki Dickies zaczęło się w Stanach Zjednoczonych, a dokładniej w Texasie. Współzałożycielami marki byli C.N. Williamson i E.E. „Colonel” Dickie. Na początku, od 1918 roku spółka produkowała spodnie ogrodniczki. W 1922 roku nazwa firmy przekształciła się na Williamson Dickies Manufacturing Company, a właścicielami firmy byli Don Wiliamson wraz z ojcem i kuzynem.

1930s-Col.-Dickie

Podczas II Wojny Światowej rząd amerykański zatrudnił firmę do produkcji milionów kombinezonów potrzebnych do działań wojennych. Po zakończeniu wojny, weterani wojenni bardzo chwalili jakość i wygodę mundurów. Były to pierwsze, solidne kroki do zbudowania światowej marki.

Po zakończeniu wojny firma zajęła się produkcją odzieży cywilnej – kombinezonów, spodni roboczych, ogólnie odzieży roboczej. Reputacja marki Dickies była w tamtym okresie bardzo dobra, a zawdzięczała ją głównie mężczyznom i kobietom, którzy powrócili do swoich domów i snuli wojenne opowieści wychwalając przy tym markę Dickies, którą amerykanie kochają i pielęgnują do dnia dzisiejszego.

1938-Price-List-Cover1930-Baugh

Historia Dickies lata 1950-1960:

1940s-Old-truckers

W drugiej połowie lat 50-tych firma znana jako Williamson Dickies Manufacturing Company staje się międzynarodową firmą, która rozszerza swoją działalność na Europę i Bliski Wschód. Pracownicy Texan Oil, którzy byli zatrudniani do pracy na Bliskim Wschodzie wzięli ze sobą swoje spodnie Dickies khaki wiedząc, że na pewno ich nie zawiodą. Spodnie te bardziej znane są jako „chinos’y” i stały się najbardziej udanym produktem firmy. Wkrótce popularność marki Dickies wzrosła na całym świecie, a właściciele wprowadzili firmę na nową ścieżkę rozwoju – przemysł pralniczy. Don Williamson stał się wielkim przedsiębiorcą XX wieku i liderem w biznesie.

1951-Men-of-Prod-double 1960-Campus-Casual

Nowe pomysły przychodziły bardzo naturalnie, oczywiście nie bez małych niepowodzeń. W pierwszych dniach funkcjonowania marki Dickies w nowej branży działalność przemysłu pralniczego bardzo wzrosła, dlatego firma zdecydowała się na wprowadzenie stałych zagnieceń na roboczych spodniach – co miało zaoszczędzić wiele czasu i pieniędzy. By stało się to jeszcze bardziej opłacalnym przedsięwzięciem Dickies nawiązało wówczas współpracę z Harris Laboratories, firmą, która była pionierem w dziedzinie… trwałych na włosach. Gdy nawiązano współpracę, obie strony były pewne, że są w stanie dokonać tego ważnego przedsięwzięcia.

Tak rozpoczął się projekt trwający około roku. Firma Harris opracowała sposób umieszczenia na spodniach stałych zagnieceń, niestety radość nie trwała długo, gdyż już po kilku praniach spodnie stawały się kruche, ich materiał był osłabiony. Właściciele marki Dickies byli jednak zdeterminowani, nie chcieli rezygnować po pierwszym niepowodzeniu i nie mogli stracić dobrego wizerunku firmy z solidną, mocną i niezawodną odzieżą roboczą, więc szukali szybkiego rozwiązania problemu. Firmy Dickies i Harris postanowiły połączyć poliester z bawełną, aby spodnie stały się wytrzymałe i mocne. Ostatecznie odnieśli sukces i produkt, który wtedy opracowali jest dostępny do dziś na całym świecie. Po tym niepewnym początku marka Dickies wydała bezwarunkową gwarancję jakości i trwałości na produkowaną od tamtej pory całą odzież roboczą i funkcjonuje ona do dnia dzisiejszego.

Szybko zbliżający się rok 1960 spowodował zmianę wizerunku marki Dickies. Don Williamson dopiero się rozkręcał i postanowił wprowadzić markę na rynek międzynarodowy. W 1960 roku firma Dickies zbudowała zakład produkcyjny w Belieze niegdyś zwanym „brytyjskim Hondurasem”, jednak został on zniszczony przez huragan Hettie. Niedługo potem zakład został odbudowany i rozbudowany w celu sprostania popytowi na markę Dickies w Anglii i Europie. Produkowano jeansy, różnorodną odzież roboczą i odzież codzienną. Wydajność wzrosła w drugiej połowie lat 60-tych, co umożliwiało wysyłkę towarów z Belieze do całych Stanów Zjednoczonych po opłacalnych cenach i przynosząc przy tym spore zyski.

Historia Dickies 1960 – 1980:

1981-Invent-double

W okresie lat 1960 – 1980 konkurenci marki Dickies zaczęli importować towary do USA z Karaibów. Odzież wykonywana na Karaibach mogła dramatycznie podciąć ceny popularnych produktów Dickies, a rynek w tamtym okresie odznaczał się dużą konkurencją w baraży odzieżowej. Kadra kierownicza w Williamson Dickies zdała sobie sprawę, że konkurencja korzysta z możliwości obniżenia opłat celnych na odzież, co pozwalało im na sprzedaż po niższych cenach w porównaniu do marki Dickies.

Williamson Dickies i trzy inne amerykańskie firmy odzieżowe połączyły siły by wnioskować o zmianę w ustawie dotyczącej importu produktów do Stanów Zjednoczonych. Zmiany miały zezwolić amerykańskim firmom odzieżowym na produkcję odzieży w Meksyku, czy na Karaibach stosując przy tym te same przepisy jakie obowiązywały w kraju. Sprawa zakończyła się powodzeniem, co pozwoliło amerykańskim firmom odzieżowym rozszerzyć swoją działalność na rynek meksykański i na Karaiby oraz przynosiło im duże zyski, ze względu na niskie koszty pracy w tych regionach. Dickies i inne amerykańskie firmy były teraz w stanie walczyć z konkurencją dzięki niskim kosztom importu z Chin, Korei czy Tajwanu.

1977-Were-Basic

We wczesnych latach 70-tych Williamson Dickies nabył akcje firmy General Diaper Corporation (założonej w 1932 roku przez Morris’a A. Bonoff). Był to w tamtym czasie jeden z największych producentów pieluch w kraju. W roku 1977 Williamson Dickies miał 30% udziałów, później aż 58%, a było to w tym samym roku, w którym firma przekształca się w Blessings Company. Mimo pakietu większościowego, który należał do marki Dickies, Blessings Company pozostała oddzielną firmą wraz ze swoją odrębną działalnością.

Diaper Company rozwijało się na rynku pieluch jednorazowych, było to coś nowego w branży. Jako część nowego przedsięwzięcia Diaper Company otworzyła dwie nowe fabryki i pralnie przemysłowe zlokalizowane w Nowym Orleanie i Houston. Williamson Dickies nabył również firmę zajmującą się produkcją tworzyw sztucznych i zaopatrującą w nie branżę medyczną i stomatologiczną. Wciąż rozwijające się przedsiębiorstwo miało zróżnicowane możliwości i wchodziło na różne rynki, co wzmocniło potencjał finansowy firmy i pomogło w zwiększeniu udziału na rynkach odzieży i odzieży roboczej.

Frima Williamson Dickies miała wtedy bardzo solidną i ugruntowaną pozycję na rynku, a także duże możliwości do zdominowania go całkowicie. Firma rosła w siłę i stawała się coraz bardziej popularna rozszerzając swoją gamę produktów odzieżowych o takie jak: dopasowane koszule, bluzki, robocze spodnie i dopasowane do nich kurtki, robocze kombinezony, jeansy, bandany, czapki, buty ochronne, bieliznę termiczną, bluzy, skarpetki, rękawiczki, spodnie malarskie i paski. W późnych latach 70tych spółka zaczęła otwierać sklepy w południowej części Stanów Zjednoczonych, skierowane były one przede wszystkim do firm, przedsiębiorstw i instytucji rządowych takich jak policja czy poczta. Sklepy te oferowały mundury, obuwie, kabury i akcesoria takie jak bielizna noszona do mundurów.

W tym okresie współzałożyciele odeszli na emeryturę, a ich miejsce zajęło nowe pokolenie równie mocno głodne sukcesu i gotowe udowodnić swoją wartość nie tracąc ani chwili. Działalność przemysłu pralniczego zostaje rozszerzona na południe, południowy wschód i wschodnie wybrzeże stanów Zjednoczonych z 14 odrębnymi obiektami. Bardzo szybko firma staje się liderem w tej dziedzinie na tyle, że w zasadzie każdy zna kogoś, kto korzysta lub korzystał z usługi pralni. Zdolność do zaspokojenia potrzeb różnych grup klientów była głównym czynnikiem sukcesu, firma Dickies była znana w każdej branży od fast-food’ów, przez catering, policję, straż pożarną, pracowników laboratoryjnych i innych gdzie uniformy i mundury są podstawową odzieżą roboczą.

W miarę jak zbliżały się lata 80-te firma Williamson Dickies stawała się potęgą zarówno w przemyśle pralniczym jak i odzieżowym. Szukali jednak cały czas nowych ścieżek rozwoju, co zawsze było znakiem rozpoznawczym marki, ta zdolność dążenia do celu, aż się go osiągnie. Do części tych przemian doszło w latach 80-tych, gdy General Diaper Company stawało się Blessings Corporation nadal używając wielu urządzeń produkcyjnych produkując pieluchy, a także produkty dla branży medycznej, stomatologicznej, a także rolniczej. Jako uzupełnienie dla branży medycznej otwarty zostaje dział wydawniczy przy Blessing Company.

Dział ten był skierowany przede wszystkim do młodych matek oferując materiały informacyjne jak książki, broszury i propozycje wydawnictwa znanego jako Baby Talk (uważa się ją za pierwszą publikację tego typu w Stanach Zjednoczonych). Z początku dział ten zatrudniał dwa tuziny ludzi, potem zmniejszono tę liczbę do 3 osób. W tym czasie na rynku funkcjonowało również firma Geri – Care Division, która kierowała swoje produkty do ludzi starszych. Były to między innymi wkładki na problemy z nietrzymaniem moczu, śliniaki, bielizna, fartuchy, narzuty. Geri – Care istnieje do dziś i ma takich klientów jak Kimberly – Clark, co stanowiło ponad 45% jej działalności w 1996 roku.

Historia Dickies 1980 – 2000:

Dickies-Streetwear-fot.-Mers-Photography dickies

Kwatera główna Blessing Company została w roku 1978 przeniesiona z Nowego Jorku do New Jersey. W 1987 roku wydawnictwo zostało sprzedane grupie inwestycyjnej Parenting Unlimited, natomiast w latach 1988 i 1989 odrzuciło ofertę przejęcia ich przez firmę Dickies. Niedługo potem, bo w roku 1994 Blessings została ostatecznie sprzedana firmie Geri – Care w zasadzie za bezcen, w zamian za ulgi podatkowe..

W tatach 80-tych firma pralnicza Dickies Industrial Laundry jest kwitnącą firmą przynoszącą duże zyski, które stale wzrastały. Zakłady produkcyjne zlokalizowane były głównie na północy Stanów Zjednoczonych, a także w New Jersey, Kalifornii i na Karaibach.

Z początkiem lat 90-tych następuje ogromna zmiana w kulturze, muzyce i oczywiście modzie. Jak z każdą zmianą kulturową wzrasta konkurencja, bardziej niż kiedykolwiek miało to miejsce właśnie w latach 90-tych. Wiele firm odzieżowych zaistniało wtedy na rynku międzynarodowym importując tańsze produkty z krajów takich jak Chiny czy Tajwan. Wtedy też upadło wiele małych firm, które nie były w stanie nadążyć za konkurencją. Firma Dickies odnalazła jednak wtedy nową drogę i nową grupę odbiorców swoich produktów, mianowicie wśród osób skupionych wokół kultury hip – hop i rap. Niektóre dobrze znane w tamtym okresie gwiazdy wprowadziły do swego kręgu i kultury „chinosy”. Pierwszymi z gwiazd, które nosiły te spodnie była grupa hip – hopowa N W A z Compton w Kalifornii. Wkrótce wielu młodych ludzi pokochało kulturę hip – hop, a muzyka ta stała się bronią, dzięki której Dickies mógł konkurować z takimi markami jak Levi’s, Wrangler czy Lee. Dickies nieraz przegrywał walkę na rynku w sektorze mody miejskiej, ale teraz marka miała mocne poparcie i zamierzała je wykorzystać. W tym celu celnie posłużyli się takimi narzędziami jak marketing i reklama. Bardzo szybko uruchomili nową kampanię reklamową począwszy od magazynu Parade and People, radia i prasy krajowej. Podczas gdy marka Dickies walczyła o swoją wielką szansę na rozwój w branży odzieży ulicznej, nie ustępowała przy tym w walce o utrzymanie wysokiej pozycji w branży odzieży roboczej. Zostały poczynione zmiany w niektórych obiektach, aby pomieścić nową linię produkcyjną. Wtedy także otwarto pierwszą fabrykę w Orlando na Florydzie. Miało to miejsce w połowie lat 90-tych.

Pierwszy sklep marki Dickies był wyposażony nie tylko w odzież roboczą, ale także był miejscem gdzie oferowano produkty z kolekcji miejskiej i sportowej. Marka Dickies oferowała swoje kombinezony, spodnie malarskie i wszelkiego rodzaju akcesoria także marketom budowlanym. Była to także część nowej kampanii reklamowej firmy. Postanowiono w tym czasie wkroczyć również na azjatycki rynek odzieży roboczej, aby walczyć o dominację nad tańszymi odpowiednikami swoich świetnych produktów. W latach 90-tych rynek azjatycki stanowił ponad 60% populacji na świecie. W XX wieku liczba ludności wzrosła tam prawie 4 – krotnie, dlatego jest to ważny region dla każdego międzynarodowego biznesu na świecie.

Dickies nie mógł sam wejść na bardzo konkurencyjny rynek azjatycki i oczekiwać od razu sukcesu. Potrzebowali zaufanego dystrybutora, który nie tylko rozpowszechni ale nada także znaczena marce Dickies na całym kontynencie. Nawiązali więc współpracę z japońską firmą Itochu by spełniała tę rolę. Firma ta miała za zadanie dystrybucję produktów w Japonii, jednym z zamożniejszych państw na kontynencie azjatyckim. Było to doskonałe miejsce na start i zaistnienie na rynku azjatyckim. Itochu z wielkim sukcesem rozpowszechniło markę Dickies.

Popularność marki pod koniec lat 90-tych była ogromna. Znani byli nie tylko jako doskonali producenci odzieży roboczej, ale zaistnieli również w świecie mody na całym świecie. Wiele produktów marki Dickies było prezentowanych w kolorowych magazynach, a także sprzedawane były w drogich sklepach odzieżowych obok takich marek jak Armani czy Levi’s. Gwiazdy hip – hop i rap, aktorzy, a także osobistości ze świata mody, wszyscy ubierali się w produkty Dickies. Z dnia na dzień marka stała się ikoną. Wraz ze wzrostem popularności wzrosła także sprzedaż. Wzrastała ona średnio o 10% każdego roku przez całe lata 90-te. Pomimo, że właściciele marki byli zadowoleni z sukcesu na rynku modowym dokładali dalej wszelkich możliwych starań by nadal być najlepszymi wytwórcami odzieży roboczej, z czego byli znani od zawsze.

 

Firma Williamson Dickies bez większych zmian zachowała swój proces produkcyjny i zaplecze jakim dysponowała, chciała przy tym również wykorzystać popularność marki Dickies i zwiększyć gamę swoich produktów. Nie chcieli jednak generować dodatkowych kosztów jakie wynikłyby z budowy nowych fabryk zwiększających produkcję. Spojrzeli jednak na możliwości jakie dawała im współpraca z kilkoma producentami w przeszłości, którzy wytwarzali dla Dickies niektóre rodzaje obuwia, skarpetek i mniejsze artykuły odzieżowe, które teraz mogłyby stać się zupełnie nowymi produktami.

 

I tak rozwinęła się współpraca pomiędzy Dickies, a takimi firmami jak M.Z Berger, która produkowała markowe zegarki i firmą Amerex produkującą odzież wierzchnią, czy różnego rodzaju kurtki i płaszcze. Współpracę z Dickies rozpoczął również wytwórca odzieży sportowej Hampton, który miał w swojej ofercie koszulki i sportowe szorty, a także Yak Pak ze swoimi torbami i plecakami. W wyborze firm do współpracy najważniejsze dla marki Dickies było rzemiosło wykonanego produktu, by jak do tej pory mieć na rynku opinię firmy z produktami doskonałej jakości. Nadal jednak prawie wszystkie produkty Dickies były wytwarzane w tych samych fabrykach co do tej pory.

 

Chcąc skupić się na tradycji i podstawowej działalności firmy w roku 1998 firma Williamson Dickies sprzedała Blessings Corporation i zainwestowała uzyskane w ten sposób pieniądze w wytwarzany przez niech główny produkt, czyli odzież roboczą. W 1999 roku Dickies pozyskał nowego wspólnika, mianowicie Workrite Uniform Co. Workrite, specjalistów od produkcji odzieży ognioodpornej wytwarzanej dla gałęzi przemysłu związanych z ropą naftową, gazem czy niebezpiecznymi substancjami chemicznymi. To była dla Dickies idealna współpraca. Workwrite do dnia dzisiejszego, jako osobna gałąź działalności, wytwarza ognioodporne kombinezony, spodnie i rękawice.

 

Według magazynu Forbes firma Williamson Dickies ma szacowane roczne dochody rzędu 1,5 mld dolarów. Zatrudnia 4160 pracowników i jest na 402 miejscu wśród największych amerykańskich prywatnych firm.

 

Ubrania Dickies znajdziesz między innymi w Clothes of Lomdon.

 

Incoming search terms:

  • dickies torba
Przejdź do paska narzędzi